moje życie i
When: wtorek, 29 listopada 2011 , 16:21:00What: '---'
Czasami.. czasami tak bardzo niewiele potrzeba by sprawić ze czuję sie tak jak teraz. Ludzie, oni to są dziwni. Pragną władzy, a nawet nie zdają sobie sprawy jak wielką władze nad innymi już posiadają. Nie uświadamiają sobie, że każde ich słowo i działanie oddziałuje w większym lub mniejszym stopniu na reszte świata. Nie zawsze pozytywnie.
Hana Ryusaki
komentarze [0]
When: niedziela, 28 sierpnia 2011 , 23:28:53
What: Mizu no nai hana ga shinu
Zdecydowanie nie jest dobrze! Ze mną.. nie wszystko w porządku. Wręcz przeciwnie, czuję, że jest co raz gorzej. Naprawdę, sama już siebie nie rozumiem. Czuję się jak jakaś maszyna do której nie podłączono wszystkich potrzebnych wtyczek. W nocy płaczę, w dzień się śmieje. Zakładam maske i ściągam ją dopiero gdy jestem sama. Nie wiem kim jestem i czego chce.. Zanikam, powoli i mozolnie. Usycham jak kwiat bez wody. Zastanawiam się dlaczego ciągle się tak czuje. Beznadziejnie. W sumie trwa to już dosyć długo. Nie wiem co sie ze mną dzieje. Czuję że znikam, a kiedy już zniknę zupełnie nikt tego nawet nie zauważy. Czuję się taka niepotrzebna i beznadziejnie głupia. Kiedyś potrafiłam odrzucić złe mysli. Ostatnio nie mam na to ochoty. Chciałabym żeby ktoś dostrzegł, że ze mną coś się dzieje i okazał mi troche zainteresowania, żeby ktoś zamiast wyciągać ze mnie na siłe co sie stało po prostu spróbował poprawić mi humor. Albo użyczył ramienia, żebym mogła się na nim wypłakać. Bo kiedy płaczę jest przy mnie tylko ciemność i muzyka.
Hana Ryusaki
komentarze [0]
When: czwartek, 7 lipica 2011 , 22:25:14
What: Watashi no kage..
Co raz częściej mam wrażenie, że zbliżam się do mojego utraconego cienia. Wciąż go nie znalazłam, ale jak gdyby odnajduję jego fragmenty. Tak jak Alissu szuka swych wspomnień, ja szukam kawałka swojej osobowości, który gdzieś zgubiłam. Czuję, że może już niedługo.. Nie wiem co sprawia, że zbliżam się ku celowi. Zapachy, głosy, wspomnienia, uczucia.. Wszystko jest w stanie sprawić że poczuje iż mój cień jest blisko. Czasami widzę coś lub kogoś i nagle uderza mnie to uczucie, przez moment znowu czuję się sobą, tak zupełnie, jak kiedyś. Chociaż powoli nieustannie się zbliżam, nadal jestem p u s t a. Ta wewnętrzna pustka doskwiera mi bardzo często, niemal w każdym aspekcie. Nie potrafię nawet myśleć tak jak kiedyś. To przerażające uczucie, że właściwie nic we mnie nie ma.. Mam na nadzieję, że istnieje gdzieś na świecie, w jakiejś rzeczywistości Człowiek-Owca, który czeka na mnie aby połączyć mnie z moim cieniem. Albo chociaż Pan Żaba. Gdyby przyszedł do mnie i poprosił o pomoc w uratowaniu Tokio przed trzęsieniem ziemi, napewno bym się zgodziła. Przynajmniej na tyle bym się przydała światu. A tak? Nie wiem nawet kim jestem i co właściwie robie, nie wiem po co i jak, nie wiem co będzie <i>jutro</i>..
Hana Ryusaki
komentarze [0]
Przyjaciele &itp
